Neredesin Ey İnsanlık

13 Ocak 2012, 17:57

Bu makale 462 kez okundu

Ahmet Çodurahmet-codur@hotmail.com

İnsanlık dediğimizde akla ilk gelen şey nedir diye sorarsak kendimize, hangimizin bu soruya cevap verecek mecalde ve beceride olduğunu merak ediyorum. Şeyh SADİ’nin güzel bir sözü geldi aklıma “ Padişah haksız olarak bir köylüden bir yumurta alırsa, adamları köylünün tüm tavuklarını alır” diyor. İnsanoğlu felsefi yönden hep şu iki şeyin kavgasını vermiştir. Nefsin yani bedenin isteğimi olsun?, yoksa ruhun dediği mi?. Hz. MEVLANA’da nefsi AT’a, ruhu ise atın üzerindeki SÜVARİ’ye benzetmiş. “Eğer süvari ata hâkim olursa at onu AHİR’e götürür. Yok, eğer at süvariye hâkim olursa at onu AHIR’a götürür.”

İnsanoğlu çağlar boyunca yukarıda yazdığım ikilem içinde geldi ve gitti. İnsanoğlunun malı arttı mı? buna inanın keyfi kaçar, konforumuzu artırdıkça zamanımız azaldı, varlığımızı artırdıkça değerlerimizi yitirdik, ilaçlarımız fazlalaştı ama hastalıklarımız çoğaldı. İnsanoğlu bilgisayar ağları ve bilgi otoyolu kuruyor ama birbiri ile iletişimi beceremiyor. Sebep nedir dersek, eğer bir ülkede yönetici adaletsiz, halk sabırsız ve cahil olursa veya yeni yetme zenginler bir ülkeyi fethederse işte orada terazi ya eksik tartar veya fazla tartar. Babamın bize öğrettiği dua geldi aklıma “Allah’ım bizi azdıran zenginlikten ve bezdiren fakirlikten koru.”

Ülkemiz maalesef bahsettiğimiz özelliklerin tesiri altında. Maalesef diyorum çünkü zenginimiz at gözlüklerini takmış oradan sadece parayı görüyor. Yanındaki açlıktan ölse, bakmaz bile. Fakirimiz ise şükürsüz ve sabırsız. Geleceğimizin teminatı olan çocuklarımıza vakit ayırıyor muyuz dersek ve kendimize de bu işin içine sokarsak, maalesef bırakın vakit ayırmayı akşam eve geç gel dimi “Nerelerdeydin?” diye soramıyoruz bile. Ama insanlık dediğimizde mangalda kül bırakmayız hiç. Yöneticilerimiz adaletsiz ve acımasız, yönetilenler ise “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” diyecek kadar haris ve vurdumduymaz.

Bana göre ise İNSANLIK;
Yetimin yırtık çorabında dikiş; Dul kadının evindeki namus olmaktır insanlık. Kibirli zenginin yüzüne tükürük; Fakirin sofrasındaki ekmeğe soğan olmaktır insanlık. İşverenin yüreğinde vicdan; İşçimin yanağında emeğin kiri olmaktır insanlık. Edepsiz güzele çirkin; İffetli çirkine huri diyebilmektir insanlık. Kürklüye bakıp isyan etmek değil; Üryana bakıp şükretmektir insanlık. Kambur nenemin dilinde dua; Beşikteki bebeme gelecek umudu olmaktır insanlık. Alnı zalime karşı dik; Allah'a karşı secde yapmaktır insanlık. Haksızlığa susup köpekleşmek değil; Haykırıp sürgün olmaktır insanlık. Ömrü boyunca arkalarda görünmez kahraman olup Sadece er kişi niyetine dendiğinde en önde olmaktır insanlık. Şimdi çığlık oluyorum size ey insanlar! Biz insan mıyız?
Hoşça kalın...