Sen açlık nedir bilir misin, ağladın mı hiç karın ağrısından kıvranarak? Su niyetine yudumladın mı gözyaşlarını? Evlatların gözünün önünde erirken çaresizlikten halsiz düştüğün oldu mu hiç?… 
 
Onlar tarif edemeyeceğimiz etsek de onları anlayamayacağız bir durumun içindeler. Bizler ki akşam yemeğinde iki çeşit yemek, pilav olmadan gözümüz doymuyor, beğenmiyoruz. Elimizin tersiyle itiyoruz bazen önümüze gelen yemekleri. Kahvaltı çeşitleri o kadar çok oluyor ki karar veremiyoruz hangisinden başlayalım diye. Biz yediklerimizi sayarken, Somali deki kardeşlerimiz yiyemediklerini hayal bile edemiyor.
 
En masumu yavrular… Vardan yoktan anlamayan en günahsız varlıklar. Öyle ki bir anne çaresiz gözlerle bakıyor ve yavrusu eriyip giderken bir şey yapamıyor, göz göre göre kayıveriyor ellerinden. Derisi sadece iskelete yapışmış bir ceset nefes alıp veriyor sanki. İnsan ürperiyor fotoğraflarda bakarken omurgaları sayılacak kadar belli olan çocuklara. İçim acıyor, içim kanıyor.
 
Kaçıncı yüzyıldayız ama bu asırda hâlâ açlıktan ölen insanlar var ve onları seyretmek zorunda kaldığımız bir manzara. Eminim ki herkes kendince uzatmıştır yardım elini. Ama bırakmayalım. O kadar gereksiz yere harcamalar yapıyoruz ki, bir gün dışarıda yemek yemesek de olur, bu ay parfüm almayalım, sinemaya gitmeyelim, konsere diğer ay gitsek de olur vs. vs… Öldürmez ya bunlar bizi.
 
Çevrenizde gerçekten açlıktan ölecek sınırda bir insan varsa onlara yardım edin derim ama yoksa fitrelerimizi de göndermeliyiz kanaatindeyim Somali’ye. Gözlerindeki o karmaşık duyguları fark edebildiniz mi, çaresizliğin kıyısından yarı umutlu, yarı ölüm kokan bakışlar. İçimi acıtan, yüreğimi tırmalayan, uykularımı kaçıran, bazen ağlatan, insanlık sınırlarından çıkma derecesine yakın bir tablo.

Peki, biz bu tablonun neresindeyiz. Biz öyle sevecen öyle yürekli bir toplumuz ki hemen koşuveriyoruz yardım etmeye. Vicdan yüklenmiş her hücremize dayanamıyoruz. Önemli olan imkânı olanların bir kısa mesajla yetinmemesi. Bizler bir gün aç kalsak da olur, onların günlerce aç olduğunu düşünecek olursak. Umarım her yardım Allah‘ın takdiriyle daha da bereketlenir, çoğalır ve bir nefes bin nefes olur. Kara bulutlar olsa da gökyüzünde, biliriz yine güneş orada.

Güneşli yarınlara, güneş olmak için Somali’ye buradayız. Peki, siz nerdesiniz?
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
GÜLÜ SEVDİM 8 yıl önce

21.YÜZYILDAYIZ AMA MAALESEF HALEN İNSANLAR AÇLIKTAN ÖLÜYO...BU ÇOK ACI VEREN VE DE UTANDIRAN Bİ TABLO VELE..ALLAH KİMSEYİ AÇLIKLA SINAMASIN İNŞALLAH...ORDA İNSANLAR DEĞİL "İNSANLIK ÖLÜYO" BENCE...ALLAH YARDIMCILARI OLSUN..İNŞALLAH ARTIK ÇOCUKLAR AÇLIKTAN ÖLMEZ..."İNSANLIK ÖLMESİN" İNŞALLAH HERKES ELİNDEN GELEN YARDIMI YAPAR...

banner359

banner362