Toplum olarak,  ithal etmek ve hazırdan yemek daha çok hoşumuza gidiyor. Hatta kendimize ait değerleri bile dışardan getirdiğimizde bize her nedense daha farklı, daha inandırıcı geliyor.

    

Hatırlayamayanlar için yazıyorum. Eşraf, dilimizde, edebiyatımızda toplumun ileri gelenleri manasında kullanılmaktadır. Falan yerin eşrafından diye başlayan cümlelere yabancı değiliz. Halen,  ölüm ilanlarında yazılır ama bu kelime ne kadar yerini bulmuştur bilinmez.

    

Eskiden hemen her yerde eşraf vardı. Eşraf, bilinenin aksine mutlaka yörenin en zenginleri değildi. Eşraf arif olurdu, bilgili olurdu ve şimdinin moda tabiriyle kanaat önderleri sayılırdı. En küçük yerleşim bölgelerinde bile bunlardan bulunurdu. Onlar, herhangi bir oylamayla seçilmezdi.  Toplum tarafından, sadece bilgi,  tecrübe ve insani özellikleriyle kabul edilmişti.

    

Eskiden eşraf olmak kolay değildi. Onlar, toplumun yükünü çeken, sıkıntılarını çözmeye çalışan, topluma yol gösteren insanlardı. Onlar, bir manada önder sayılırdı.

Kendini bilenler için,  eşraf olmak ve ona göre hareket etmek önemli bir olaydı.

    

Maalesef bu kelimenin günümüzde hükmü pek kalmamış. Ya da ucuza kapatılmış.

    

 Eşraf için bazılarının,  feodal bir yapı diyeceğini tahmin ediyorum. Ama değil. Çünkü onlar, bugünlerde ombudsman diye ifade edilen kişiler sayılırdı.

    

Sonradan, sadece zengin olanlar eşraf sayılmaya başlandı ve her sosyal müessese gibi bu da,  orijinalliğini kaybetti. Maalesef, toplumun saymadığı ama, kendisini eşraf tayin edenler türedi.

    

Şimdi, eşraf var mı?

Toplumun fertleri için yaşayan, verdiği sözde mutlaka duran, cömert,  her durumda haktan yana, fedakar insanlar varsa, eşraf var demektir.

    

Çevrenin yoksullarını gözetleyenler nerede?

Yanlış icraatları düzeltmek için yetkililerin kapılarını aşındıran insanlar kaldı mı?

Toplumun çimentosu sayılan insanlardan ne kadar var?

Başkaları için de yaşayan insanlar gösterebilir misiniz?

    

Şimdilerde ise, kendini eşraf sananlar servetlerine güveniyor. Toplumun önderliğine soyunuyor. Sadece sermaye,  toplumu temsile yeter mi? En önemlisi, toplumun kabulü var mı?

    

Toplum, gerçek eşraf sıkıntısı çekiyor sanki.

 Fedakâr kanaat önderleri hasreti çekiyor.

     

Başkaları için de yaşayabilenlere helal olsun.

Başka ne denir ki?  

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner359

banner362