İlk öğrendiğimde konduramadım oğluma diabetes mellitus(şeker hastalığı) tanısını. Yakıştıramadım gülen yüzündeki gamzelere. Daha küçük yaşında kaldıramayacağını düşündüğüm yükün altındaki ezikliğini ben yaşıyordum gözyaşlarımla boğularak. Anne beni korkutuyorsun dediğinde oğlum, kendime gelmem gerektiğinin farkına vardım o an acı da olsa. Bilinmezler içinde Diyarbakır'a giderken sarılarak oğluma binlerce kez gözyaşlarımı yuttum susarak.

Ve Diyarbakır Çocuk Hastanesi'ndeyiz. Aklımda cevabını bekleyen sorular, umutsuzluk, korku duygularını tahmin bile edemeyeceğim yoğunlukta yaşarken polikliniğe girdim yutkunarak. Tut kendini, ağlama sakın derken içimden, oldukça güler yüzlü bir doktorla karşılaşmam rahat bir nefes almamı sağlamıştı o karmaşıklığın içinde. Yatış işlemlerini tamamladıktan sonra servisteyiz. Oğlumun küçük olmasından dolayı serviste bizi karşılayan tıbbı sekreterin ardından, hemşire meslektaşlarımın bir anlık üzülüp, hemen ardından toparlayıp kendilerini, güler yüzle, içten bizimle ilgilenmeleri açıkçası daha da rahatlatmıştı beni. Üzüntümü yaşayamadan bir anda kâbus gibi üzerimize çökmüştü hastalık.

İlk günün şokuyla, kabullenememe, inkâr etme, konduramama, suçluluk duygularıyla zihnimde savaşırken, bir yanda ayakta kalma çabası içinde, kendimi güvenebileceğim ve hiç çekinmeden herşeyi sorabileceğim sağlık ekibiyle doktorundan, hemşiresi, tıbbı sekreteri, güvenlik görevlisi, temizlik personeliyle karşılaşmam beni çok mutlu etti.

Erken dönemde fark ettiğimiz için şanslıydık. Bir hafta içinde oğlumda olan değişiklikler, çok su içme isteği, gece tuvalete gitmesi, altına birkaç kez kaçırması, aniden iştah artışı. İdrar yolu enfeksiyonu aklıma ilk gelmişti, şeker de beynimi kurcalamıyor değildi ama konduramıyordum ki. Hastaneye gittiğimizde, polikliniğe inmeden serviste acaba diyerek ve korkarak ben bakmıştım kan şekerine. Bir haftada değişen hayatımız şimdi insüline bağlı. Oğlumun yaşadıklarını anlayabilmek için bende onun diyetine uyuyorum şimdi, onunla öğreniyorum çoğu şeyi. Ailelerden ricam çocuklarınızın mutlaka açlık kan şekerlerine bir kez olsun baktırmaları ve çocuğunuzdaki değişimleri fark ederek, hastalığın adı ne olursa olsun doktora götürmekte geç kalmamaları.

Diyabetli değilim ama onlar gibi yaşayıp, hissetmek, onların yanında yürümek için elimden ne geliyorsa nefesim yettiğince yapacağım.

Tekrar buradan izinizle Diyarbakır Çocuk Hastanesi Endokrinoloji Bölümü’nde çalışan tüm personele sonsuz teşekkürlerimi sunar, özellikle Çocuk Endokrinoloji Uzmanı Dr. Hüseyin Demirbilek ve bizi hiç yalnız bırakmayan Diyabet Eğitim Hemşiresi Münevver Hanım’a saygılarımı sunarım.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner359

banner362