Geri bildirimlerin olması sonucu ilk yazdığım yazının devamını yazmaya karar verdim. Değersizleşen Değerlerimiz; Aile, Çözüm önerileri… Ben psikiyatrist ya da psikolog değilim, iletişim uzmanıyım, hayatın içinden, sizden biri olarak sadece kendi yaşantımdan örnekler verebilirim, bunun adı çözümse…

9 yaşında benim de dünya tatlısı bir oğlum var. Bıraksam gece gündüz sanırım bilgisayarın başında vakit geçirir. Yaptığımız anlaşmalar hep bir ya da iki gün sürebildi. Günde bir saat ona yetersiz geldi. Ne yapabilirim derken, birlikte vakit geçirmenin alternatiflerini aradım. Akşam yemeğinden, ev ödevlerinden sonra yapabileceğimiz etkinlik planları oluşturdum. Erkek çocuklarının ince motor kasları daha geç geliştiğinden el becerisine yöneldim. Ve başladık…

Neler mi yaptık?Daha küçükken yaptığımız yapbozların yerine puzzlelar aldı. Öyle 2500 parçalı değil. 250, 500 parçalı puzzlelar.  Hem vakit geçirmek hem de erken bitirip başarıya ulaşması onu çok mutlu etti. Sanırım bir çocuğun en mutlu anlardan bir tanesi de başarıya ulaştığı anlardır. Elbette çok keyif alarak ve şakalaşarak yaptık puzzlelarımızı.

Birlikte tuval alıp yağlı boya çalışmaları, aldığım kilden yaptığımız tabak çanak, satranç, domino, scrabble gibi hem eğlenceli hem de zekâyı geliştiren oyunları oynadık birlikte. Ve en güzeli havalar sıcakken stadyuma gidip birlikte yaptığımız yürüyüşler. Küçük basit gibi görünen oyunların, iletişimi nasıl da güçlendirdiğini ve kendi zamanımızıda ne kadar değerli geçirdiğimizi göreceksiniz. Tek bir kuralımız var her güne bir etkinlik…

Yemek yapmak, kurabiye yapmak bile çocuklarla bambaşka. Yıkıp döktüklerinde kızmayalım, bir daha bu yaşlara geri dönemeyecekler ve geriye dönüp baktıklarında en güzel anılarının o günleri olduğunu hatırlayacaklar.

Oğlumu kayıt ettirip, götürdüğüm her kursa ben de katıldım. Çocuklar ebeveynlerinden gördüklerini yapıyorlar. Çocuğumuza kitap oku diyoruz biz bile hiç kitap okumazken. Çocuğumuz ödevini yaparken, bizim televizyon seyretmemiz ne kadar doğru? Elbette kendi sorumluluğunu da almalı ödev konusunda, ben oğlum ödev yaparken kitabımı okuyorum. Ebeveynlerinden gördüklerini yapmak çocuğa farklı bir enerji veriyor. Birlikte basketbol oynamak anne ve oğul herkese nasip olmaz biliyorum. Ama biz başardık, oğlumla aynı potaya basket atarak.

Sinema, tiyatro etkinliklerini de kaçırmamalıyız tabi bütçemiz el verdiği sürece. Cuma günleri, biz evimizde sinema günleri yapıyoruz, kendimizi şımartıp bir sofra hazırlayıp,  aldığımız filmDVD’lerini seyrediyoruz.

Ve daha anlatmaya yetmeyecek birlikte yaptığımız etkinlikler. Neden mi anlattım bunları çünkü aileyi bir arada tutan, ortak konuşabilecek bir konunun oluşturulması, iletişim bağımızı daha güçlü kılabilmek için. Saygılarımla…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
KENAN ÜNAR 1 yıl önce

emeğinize sağlık

Avatar
KENAN ÜNAR 1 yıl önce

eri̇ni̇ze sagrik

banner359

banner362