8 Mayıs Dünya Talasemi Günü, Siirt’te bulunan talasemi hastalarına armağan ediyorum yazımı, yalnız değilsiniz.
 
ÖĞRENDİM Kİ; GÜÇLÜYÜM
 
Çocukluğumun, gençliğimin, hayatımın üçte biri sizi pencereden seyretmekle geçti, gıptayla. Hoplayıp, zıpladığınızda ayaklandım ama çakılı kaldım bir iğnenin ucunda. Sizler çakıl taşlarını sayarken, ben kırmızı hücrelerimi saydım damarlarıma akarken ılık ılık.
 
Kâh güldüm kâh ağladım yatağımın ucunda. Her ay son durağım, mekanım hiç değişmedi. İnsanlar su gibi akıp giderken ben ordaydım hep. Her gelişim isyan dolu, bir parça umut, bir parça hayal. Öğrendim ki; güçlüyüm, yıldırmadı zorluklar bedenimi. Hayata daha sıkı sarıldım ve bırakmıyorum şimdi. Tek farkımız benim farkındalığım. Takmıyorum ufak sorunları, büyütmüyorum gözümde olur olmazları.
 
Bazen ne zor gelir insana çocukken çocukluğunu bırakıp olgunlaşmak. Olgunluk gömleğini sırtına geçirmek… Normal bir süreç olduğunu anladığında çoktan terk etmiş oluyor seni apansız.
 
Kaybettiklerime mi yanayım kazandıklarıma mı, kazandıklarım kaybettiklerimden daha ağır. Yoldaşlarım aynı yolda olsak da, ayrı kahramanlarız her birimiz. Bazen bir attı yüreğimiz, ağlamayı, gülmeyi paylaştık küçücük bir odanın duvarları arasında. Sırtımızda hissettik yokluğun ve varlığın acısını. O yüzden duygu yüklüyüm, o yüzden güler hep yüzüm. O yüzden sevgi dolar taşar minicik yüreğim.
 
Ve şimdi yudumluyorum hayatı sindire sindire. Şimdi daha umutlu bakıyorum geleceğe. Öğrendim ki; hayat her şeye rağmen güzel, takılı kalmış olsam da kırmızı bir hücreye…
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner359

banner362